Volgende week Donderdag (12 Augustus) begint het filmen in New-York City. Hier start het filmen van verschillende emigranten in Amerika en Canada. Wat hebben zij nog met Nederland en waarom zijn ze vertrokken. Is het anders dan in Australië en Nieuw-Zeeland, of zijn het alleen maar andere personen met de zelfde ideeën.
Na het filmen van verschillende items in Australië en Nieuw-Zeeland kan ik zeggen dat ik één lijn in alle mensen kan ontdekken. Ik denk dan aan worden als: Positief, flexibel en gemotiveerd om daadwerkelijk alles er aan te doen om hun droom te volgen.
Zoals ze zeggen ‘If you can make it in New-York you can make it everywhere’.
De emigrant in New-York zal dan met uitstek de 3 factoren als positief, flexibel en motivatie bezitten!?
Tijdens mijn road trip in Nieuw-Zeeland op het zuider eiland waar ik van Nederlander naar Nederlander ga kwam ik langs het Commercial Hotel.
Sylvia en Stevan hebben in Murchison (Murchison ligt in het noorden van het zuider-eiland) het Commercial Hotel overgenomen een jaar geleden. Een gezellig Cafe/hotel. Een perfecte plaats om na een paar uren rijden te genieten van een hapje en drankje!.
Het was altijd al Sylvia haar droom om haar eigen cafe/hotel te beginnen. Deze droom is werkelijkheid geworden in Nieuw-Zeeland! Gedreven door haar passie voor de horeca/tourisme worden gasten hier gastvrij onthaald.
Rijdt u door de plaats Murchison, vergeet dan niet te stoppen bij het commercial hotel! www.thecommercialhotel.co.nz
7 dagen in de week om half 5 in de ochtend je bed uit om een droom in Nieuw-Zeeland te verwezenlijken. Een droom hebben is één ding, maar het ook daadwerkelijk laten uitkomen daar moet je heel veel voor over hebben.
Een eigen melkveehouderij is vandaag de dag in Nederland moeilijk te realiseren. Guido en Elise hebben 6 jaar geleden de stap genomen om hun droom te verwezenlijken in Nieuw-Zeeland. ‘Het is hard werken maar hier kan je nog wat bereiken en vanuit niets je eigen melkveehouderij realiseren’, verteld Guido.
Voor dit item werd er ook 6 uur in de ochtend opgestaan. Al met al krijg je meer en meer respect voor melkveehouders en realiseer je dat het glaasje melk niet zomaar op tafel staat. Het was heerlijk om een paar dagen in Guido en Elise hun leven te mogen kijken en de daadkracht te zien om hun droom te verwezenlijken.
Bijna elke Nederlander is gek op drop, maar buitenlanders?
In samenwerking met dropfabriek.nl zijn we gaan testen of drop ook echt een Nederlands snoepje is, en we kunnen melden, ja het is echt iets typisch Nederlands. In Sydney gingen we de straat op om te vragen wat mensen van onze Nederlandse drop vonden. Niet iedereen was even enthousiast zal ik maar zeggen maar zo komen we er toch maar weer echt achter dat wij Nederlanders onze eigen smaak en gewoontes hebben.
Maar wat is nou precies drop, hier even wat informatie:
Drop wordt gemaakt van zoethoutwortel, salmiak en suiker en in het verleden werd drop gebonden met Arabische gom ( een soort hars ), in plaats daarvan nu gemodificeerd zetmeel. De typerende smaak komt van het zoethout. Zoethout staat van oudsher bekend als geneeskrachtig, voornamelijk voor hoestklachten.
Drop wordt ook in Noord Europa gegeten, maar in mindere mate. Het is verder op de wereld vrijwel onbekend, maar grenzeloos-verbonden ism dropfabriek brengt daar verandering in.
Uiteindelijk is het verkrijgbaar voor elke Nederlander waar je ook bent in de wereld via www.dropfabriek.nl
Grenzeloos-verbonden is momenteel 2 maanden in productie. Het is een voorrecht om uiteenlopende verhalen te mogen horen en allemaal nieuwe mensen te ontmoeten. Na 7 items zie ik een positieve lijn, niet in alleen de ontwikkeling van de documentaire, maar ook zeker in alle interviews ontdek ik dat alle mensen één ding gemeen hebben. Positief in het leven staan om zo je droom waar te kunnen maken. Ook als het moeilijk is, houden ze zich vast aan hun droom. Een positieve instelling zorgt ervoor dat deze mensen het waar kunnen maken en daarom zeer positief in het leven staan. Een houding die mij zeer zeker aanspreekt en hopelijk mensen inspireert om mensen die met het zelfde idee lopen het zelfde te gaan doen. Maak je droom waar, spring in het diepe, en dan bedoel ik niet perse emigreren, maar in het algemeen. Als je bijvoorbeeld een droom hebt om een bepaald iets te bereiken in je leven, ga ervoor!
Het blijft fantastisch om te zien dat de Nederlanders zich vasthouden aan de Nederlandse cultuur en gewoontes. We blijven gewoon Nederlander waar we ook in wereld zijn. In onze manier van communiceren, missen het eten van een kroket en ja de thee doeken van de Hema blijven toch nog altijd het beste!
Een positieve lijn van de documentaire grenzeloos verbonden in verschillende opzichten!
Na 3 weken verschillende items te hebben gedraaid in Melbourne begrijp ik waarom hier zoveel Nederlanders wonen. De stad Melbourne heeft alles om er prettig te kunnen leven.
Jerun en Nadine waren verplicht Nederland te verlaten. Een verhaal waarbij ik me toch afvraag waarom zoiets in een land als Nederland kan gebeuren. Door hun positieve kijk op het leven hebben ze in Australië een goed bestaan opgebouwd.
Wat ik vooral merk is dat de emigranten die ik ontmoet een groot aanpassingsvermogen hebben en altijd positief proberen te blijven. Jammer dat juist deze Nederlanders met zo’n positief karakter Nederland verlaten!
Iemand die nog steeds na geëmigreerd te zijn in 1951 verbonden is met Nederland is zeker Meneer van Wunnik. De liefde voor Nederland gaat zelf zo ver dat hij een molen heeft laten bouwen waar hij al jaren gelukkig samen met zijn vrouw in woont. Na de oorlog is Piet samen met een vriend geëmigreerd naar Australië. Emigreren in die tijd was een grotere stap dan vandaag de dag. Vele emigranten hadden echt het idee Nederland nooit meer te terug te zien toen ze op de boot stapte.
Spijt van zijn keuze heeft hij zeker niet. Alleen hij blijft wel een echte Nederlander en Amsterdammer in hart en nieren en vooral een ras echte jordanees. De Jordaan en de Westertoren zal dan ook altijd een bijzonder plaats hebben in zijn hart.
“Australië was goed voor mij” Hij heeft zijn dromen waar kunnen maken en is maar liefst 45 jaar gelukkig getrouwd met zijn Australische vrouw.
Naast dat het een geweldig leuk item is voor deze documentaire ben ik blij dat ik een kijkje mocht nemen in het leven van deze bijzonder mensen.
Robert en Martine zijn 2 jaar geleden vertrokken naar Kangaroo Island,Australië en zijn daar een nieuw leven begonnen. Een uitdaging waar ze tot op de dag van vandaag geen spijt van hebben gehad. Het lekkere weer en de natuur bracht ze op Kangaroo Island. Werken met Wildlife was voor Robert altijd al een droom. Martine had nooit verwacht dat zij ook met Wildlife zou gaan werken maar ook zij is net zo enthousiast geworden als Robert. Elke dag genieten ze weer van de natuur en Wildlife dat Kangaroo Island rijk is.
Al snel begreep ik dat zij zich hier helemaal thuis voelen. Mede door hun enthousiasme voor wildlife en de mentaliteit overal te willen werken om ook zo onder de lokale bevolking te komen heeft ervoor gezorgd dat ze snel geaccepteerd werden.
Ze zeggen. ‘Je moet een stap terug doen om weer een stap vooruit te zetten’
Wie daartoe bereid is kan veel bereiken. Voor mij was het een bijzondere ervaring om een kijkje te mogen nemen in hun leven en fantastisch al het wildlife te kunnen filmen op Kangaroo Island.
Het was een mooie ervaring om te filmen in de Outback van Australië. Met een warmte van 40 graden en erg veel vliegjes was het een uitdaging mooie shots te maken zonder dat een vliegje het shots verpest. De oplossing was dan ook, camera neerzetten, een goed kader maken en filmen.
Door dan zelf weg te lopen neem je de vliegjes mee die van tot in je oor, neus en ogen zitten, maar uiteindelijk niet in het shot en daar gaat het tenslotte om! Een bijzonder manier van filmen. Een interview in de buitenlucht was dan ook niet mogelijk dus dit hebben we binnen gedaan.
Joyce vertrok 4 jaar geleden vanuit Nederland voor haar partner naar Alice Springs, Australië en heeft er nooit spijt van gehad. “het echte Australië” noemt ze het! Door haar foto’s te bekijken begrijp je wat ze bedoelt. www.idphotography.com.au Image making forum thé heart, foto’s van uit het hart van Joyce en Australië
Door de documentaire Grenzeloos-verbonden mocht ik een week kijken in het gepassioneerd leven van Joyce en haar liefde voor fotografie in de outback van Australië!
De typische Nederlandse gewoontes, producten en eten neemt de Nederlander gewoon mee naar het buitenland. Zo kom je in bijna elk Nederlands huishouden in het buitenland de flessentrekker, kaasschaaf, trekker en het zeem tegen. Eten ze nog kaas op brood, drinken ze nog graag koffie uit een koffiezet apparaat ( niet van die instant koffie) en verlangen ze naar de Nederlandse humor en het eten van een haring. Ja we blijven toch Nederlanders waar we ook heen gaan! In Sydney gaan we kijken of Australiërs onze wel bekende Nederlandse drop ook net zo lekker als wij Nederlanders?
